Over mij

Mijn naam is Paulien. Ik ben moeder van twee kinderen, docent Mens & Maatschappij in het voortgezet onderwijs én fotograaf. In mijn dagelijks leven draait het veel om mensen, verhalen en verbinding. Diezelfde elementen vormen ook de basis van mijn fotografie.

Hoe ik ben begonnen..

Op mijn 13e kocht ik mijn allereerste spiegelreflexcamera. Hier heb ik oneindig veel uren plezier mee gehad als jongere en jongvolwassene. Ergens in het volwassen worden ben ik deze hobby een beetje verloren.

Toch is fotografie nooit helemaal uit mijn leven verdwenen. De afgelopen tien jaar heb ik met diezelfde eerste camera meerdere uitvaarten mogen vastleggen voor familie en vrienden.

Toen mijn dierbare tante kwam te overlijden, heb ik ook haar uitvaart gefotografeerd. Nooit eerder vond ik het zo moeilijk om een afscheid vast te leggen. De tranen stroomden tijdens het fotograferen. Tegelijkertijd leerde die dag mij iets belangrijks.

Ik realiseerde mij hoe gelukkig fotografie mij maakt.

Niet alleen omdat ik het mooi vind om mensen vast te leggen, maar ook omdat ik geraakt word door emoties, verbinding en de verhalen die mensen met zich meedragen. Fotografie geeft mij de mogelijkheid om die momenten te bewaren. Om van waarde te zijn voor mensen tijdens moeilijke momenten, maar juist ook tijdens mooie momenten.

Of het nu gaat om een afscheid, een diploma-uitreiking, de opening van een winkel of een festival: het zijn allemaal momenten die voorbijgaan, maar die het waard zijn om herinnerd te worden.

Daarnaast heeft fotografie mij iets teruggegeven wat ik onderweg een beetje was kwijtgeraakt. Het bracht mij terug naar de nieuwsgierigheid en het plezier van vroeger. Door te fotograferen ben ik dat stukje van mezelf weer opnieuw tegengekomen.